Durma paylaş!
Biliyorum belki biraz eskimiş olabilir ama bugün kulağıma ve ağzıma feci takıldı Jessie J.'nin "Price Tag" şarkısı ben de duramadım paylaşayım dedim. Buyurun izleyin ey blog okuyucularım ;)
Çarşamba, Nisan 20, 2011
"Bulut"ta veri depolamak ve paylaşmak artık hayal değil
Durma paylaş!

Bulut teknolojisi yavaş yavaş hayatımıza girmek için çabalarken, sektörler de teker teker "Bulut"a geçmeye başladı.
"Bulut"un en uç noktası olarak gösterilen "Bulut" İşletim Sistemlerini kullanmamıza daha zaman var ama neden bu süre içinde en çok kullandığımız dosyalarımızı kendi "Bulut" klasörümüze koyup istediğimiz zaman istediğimiz yerden istediğimiz araçla erişmeyelim ki!
İşte bu noktada devreye "Dropbox" giriyor. Çoklu işletim sistemi desteği sayesinde özele değil genele hitap etmeyi hedefleyen "Dropbox" 25 Milyon kullanıcıyı aşmış durumda. "Dropbox" sayesinde 2GB kapasiteli bir "Bulut" klasörünüz oluyor. Bu sizin için belirlenmiş ücretsiz kapasite tabi ki. Eğer daha fazla "Bulut" diyorsanız "Dropbox"a aylık belirli ücretleri bayılıp 50GB ve 100GB kapasiteye geçiş yapabiliyorsunuz.
"Dropbox"un sitesine gidip ücretsiz olarak kurulum dosyasını indiriyorsunuz. Daha sonrasında size gösterilen yolu takip ederek, eğer yoksa, yeni bir "Dropbox" hesabı oluşturuyorsunuz hem de programı bilgisyarınıza kurup "Bulut" klasörünüzü masaüstüne yerleştiriyorsunuz.
Bundan sonrası ise çok kolay; isterseniz okumaya devam edin ya da bırakıp "Dropbox"un sitesinde videosunu izleyin.
Paylaşmak istediğiniz verileri 2 şekilde paylaşabiliyoruz.
İlk olarak bu dosyayı masaüstünüzde yer alan "Bulut" klasörüne koyabilirsiniz ya da evden uzaktaysanız dropbox.com sitesine giderek dosyayı web sitesi üzerinden "Bulut" klasörünüze yükleyebilirsiniz. Bu kadar basit, şimdi sadece arkada çalışan "Dropbox"un upload işlemlerini tamamlaması için ona biraz zaman tanımanız gerekiyor.
İşte bu kadar basit! Ne paylaşmak istiyorsanız "Bulut" klasörünüzün içinde ve "Dropbox" yüklerken oluşturduğunuz hesap sayesinde bu klasör web üzerinde sizin için erişime açık.
İsterseniz varolan kalasörleri de arkadaşlarınıza e-mail yoluyla davetiye yollayarak paylaşabilirsiniz.
Ayrıca "Dropbox" mobil uygulamalar konusunda da önde gidiyor. Bir çok mobil işletim sistemi için uygulaması hazır ve çalışır durumda.
Ben de yeni yeni kullanmaya ve keşfetmeye başladığım "Dropbox"ı ileride daha uzun uzun anlatacağım gibi gözüküyor.
Takipte kalın, birşey kaçırmayın ;)

Bulut teknolojisi yavaş yavaş hayatımıza girmek için çabalarken, sektörler de teker teker "Bulut"a geçmeye başladı.
"Bulut"un en uç noktası olarak gösterilen "Bulut" İşletim Sistemlerini kullanmamıza daha zaman var ama neden bu süre içinde en çok kullandığımız dosyalarımızı kendi "Bulut" klasörümüze koyup istediğimiz zaman istediğimiz yerden istediğimiz araçla erişmeyelim ki!
İşte bu noktada devreye "Dropbox" giriyor. Çoklu işletim sistemi desteği sayesinde özele değil genele hitap etmeyi hedefleyen "Dropbox" 25 Milyon kullanıcıyı aşmış durumda. "Dropbox" sayesinde 2GB kapasiteli bir "Bulut" klasörünüz oluyor. Bu sizin için belirlenmiş ücretsiz kapasite tabi ki. Eğer daha fazla "Bulut" diyorsanız "Dropbox"a aylık belirli ücretleri bayılıp 50GB ve 100GB kapasiteye geçiş yapabiliyorsunuz.
"Dropbox"un sitesine gidip ücretsiz olarak kurulum dosyasını indiriyorsunuz. Daha sonrasında size gösterilen yolu takip ederek, eğer yoksa, yeni bir "Dropbox" hesabı oluşturuyorsunuz hem de programı bilgisyarınıza kurup "Bulut" klasörünüzü masaüstüne yerleştiriyorsunuz.Bundan sonrası ise çok kolay; isterseniz okumaya devam edin ya da bırakıp "Dropbox"un sitesinde videosunu izleyin.
Paylaşmak istediğiniz verileri 2 şekilde paylaşabiliyoruz.
İlk olarak bu dosyayı masaüstünüzde yer alan "Bulut" klasörüne koyabilirsiniz ya da evden uzaktaysanız dropbox.com sitesine giderek dosyayı web sitesi üzerinden "Bulut" klasörünüze yükleyebilirsiniz. Bu kadar basit, şimdi sadece arkada çalışan "Dropbox"un upload işlemlerini tamamlaması için ona biraz zaman tanımanız gerekiyor.
İşte bu kadar basit! Ne paylaşmak istiyorsanız "Bulut" klasörünüzün içinde ve "Dropbox" yüklerken oluşturduğunuz hesap sayesinde bu klasör web üzerinde sizin için erişime açık.
İsterseniz varolan kalasörleri de arkadaşlarınıza e-mail yoluyla davetiye yollayarak paylaşabilirsiniz.
Ayrıca "Dropbox" mobil uygulamalar konusunda da önde gidiyor. Bir çok mobil işletim sistemi için uygulaması hazır ve çalışır durumda.Ben de yeni yeni kullanmaya ve keşfetmeye başladığım "Dropbox"ı ileride daha uzun uzun anlatacağım gibi gözüküyor.
Takipte kalın, birşey kaçırmayın ;)
Etiketler:
Android,
App,
Bilgisayar,
Bulut,
Cloud Computing,
Dropbox,
Haber,
iPhone,
Linux,
Macaristan,
MacOS,
Microsoft Windows 7,
MobileOS,
Teknoloji,
Unix,
Veri Depolama,
Web,
Windows 7™
Pazartesi, Nisan 11, 2011
Ya Düşerse!
Durma paylaş!
Uzun zamandır sinirimi bozan bir şey City's de tavandan sallanan papatya etekli manken! Yazayım da kurtulayım dedim. Yaklaşık 1 ay önce koydular mankeni oraya. Tamam koydunuz, eminim güvenlik önlemi de almışsınızdır ama kaçırdığınız bir nokta var! Milyonda bir de olsa o mankenin aşağı düşmesi olası ve mankenin altında üzeri cam tavan olan bir restaurant var.

Benim her City's e gittiğimde sinirimi bozuyor. Kamuoyu buradan duysun diye yazayım dedim.
Peki siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Yorumlarınızı bekliyorum...
Uzun zamandır sinirimi bozan bir şey City's de tavandan sallanan papatya etekli manken! Yazayım da kurtulayım dedim. Yaklaşık 1 ay önce koydular mankeni oraya. Tamam koydunuz, eminim güvenlik önlemi de almışsınızdır ama kaçırdığınız bir nokta var! Milyonda bir de olsa o mankenin aşağı düşmesi olası ve mankenin altında üzeri cam tavan olan bir restaurant var.

Benim her City's e gittiğimde sinirimi bozuyor. Kamuoyu buradan duysun diye yazayım dedim.
Peki siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Yorumlarınızı bekliyorum...
Pazar, Nisan 10, 2011
Gitsek mi gitmesek mi derken işte Marmara FORUM'daydık!
Durma paylaş!
Marmara FORUM'daydım---
Uzun zamandır gitsek mi diye düşündüğümüz bir yerdi Marmara FORUM. İlk hafta kalabalık olur dedik gidemedik. Sonraki hafta hava bozdu yine gidemedik. Bu hafta da gitmemeye karar vermiştik çünkü dışarıda berbat bir Nisan Pazar'ı vardı. Sabahtan beri yağmur yağıyordu. Tam durdu dedik ardında dolu ve deli gibi bir yağmur silsilesi daha başladı. Neyse Allah'tan hava düzeldi sonrasında da biz karar değiştirip Marmara FORUM'a doğru yol aldık.
En akıllı yöntem olarak tramvaya atlayıp Zeytinburnu'na gittik ve dolambaçlı üst geçitlerden geçerek, ki bu üst geçitler aynı Metrobüs durakları gibi kalabalık ve dardı, Marmara FORUM'a ulaştık. Aslında Marmara FORUM'un otoparkına yani ofis binasının olduğu bölüme ulaşmıştık. Ofis binasının altında dev bir Bauhaus ve Saturn bulunuyor. Oraları turladıktan sonra yine labirent gibi yerleştirilmiş ve malasef çalışmayan(!) yürüyen merdivenlerden ilerleyerek Marmara FORUM'un asıl binasına ulaştık.
Marmara FORUM'un içi bize FORUM İstanbul'u anımsatmadı değil ve FORUM İstanbul daha doyurucu bir AVM olduğundandır herhalde ki Marmara FORUM bizde hoş bir tat bırakmadı denebilir. İstanbul FORUM'a uzak olanlar için belki bir seçenek olabilir ama yine de ulaşımın zor olduğunu belirtmek lazım. Toplu taşıma imkanlarından en az seviyede faydalanıyor Marmara FORUM ama içerideki mağaza çeşitliliği güzel. İnsan aradığı her şeyi tek bir çatı altında bulabiliyor. Hatta aynı kategorideki bir kaç rakip mağazanın AVM'de bulunması size anlık karşılaştırma ve fiyat takibi imkanı bile sağlıyor.
Ancak içeride hala yapım aşamasında olan mağazalar da var. Beyoğlu Demirören'in tozunu hatırlatan bir toz da mevcut Marmara FORUM'da.

Bence yakınsanız siz de bir gidin görün derim. Ama özellikle gidilmez Marmara FORUM'a. Daha güzel yerler ve daha çok seçenek sunan AVM'ler var sonuçta. Ben tercihimi İstanbul FORUM'dan yana kullanmaya devam edeceğim.
Size de iyi alışverişler diliyorum, yorum bırakmayı unutmayın ;)
Marmara FORUM'daydım---Uzun zamandır gitsek mi diye düşündüğümüz bir yerdi Marmara FORUM. İlk hafta kalabalık olur dedik gidemedik. Sonraki hafta hava bozdu yine gidemedik. Bu hafta da gitmemeye karar vermiştik çünkü dışarıda berbat bir Nisan Pazar'ı vardı. Sabahtan beri yağmur yağıyordu. Tam durdu dedik ardında dolu ve deli gibi bir yağmur silsilesi daha başladı. Neyse Allah'tan hava düzeldi sonrasında da biz karar değiştirip Marmara FORUM'a doğru yol aldık.
En akıllı yöntem olarak tramvaya atlayıp Zeytinburnu'na gittik ve dolambaçlı üst geçitlerden geçerek, ki bu üst geçitler aynı Metrobüs durakları gibi kalabalık ve dardı, Marmara FORUM'a ulaştık. Aslında Marmara FORUM'un otoparkına yani ofis binasının olduğu bölüme ulaşmıştık. Ofis binasının altında dev bir Bauhaus ve Saturn bulunuyor. Oraları turladıktan sonra yine labirent gibi yerleştirilmiş ve malasef çalışmayan(!) yürüyen merdivenlerden ilerleyerek Marmara FORUM'un asıl binasına ulaştık.
Marmara FORUM'un içi bize FORUM İstanbul'u anımsatmadı değil ve FORUM İstanbul daha doyurucu bir AVM olduğundandır herhalde ki Marmara FORUM bizde hoş bir tat bırakmadı denebilir. İstanbul FORUM'a uzak olanlar için belki bir seçenek olabilir ama yine de ulaşımın zor olduğunu belirtmek lazım. Toplu taşıma imkanlarından en az seviyede faydalanıyor Marmara FORUM ama içerideki mağaza çeşitliliği güzel. İnsan aradığı her şeyi tek bir çatı altında bulabiliyor. Hatta aynı kategorideki bir kaç rakip mağazanın AVM'de bulunması size anlık karşılaştırma ve fiyat takibi imkanı bile sağlıyor.Ancak içeride hala yapım aşamasında olan mağazalar da var. Beyoğlu Demirören'in tozunu hatırlatan bir toz da mevcut Marmara FORUM'da.

Bence yakınsanız siz de bir gidin görün derim. Ama özellikle gidilmez Marmara FORUM'a. Daha güzel yerler ve daha çok seçenek sunan AVM'ler var sonuçta. Ben tercihimi İstanbul FORUM'dan yana kullanmaya devam edeceğim.
Size de iyi alışverişler diliyorum, yorum bırakmayı unutmayın ;)
Cumartesi, Ocak 29, 2011
Haftasonu ne yapsak diyenlere...
Durma paylaş!
Bir haftasonu daha geldi ve herkes ne yapsak derdinde. Ben bir öneride bulunayım dedim sizler için. Haftasonunu maç izleyerek ve nargile içerek geçirmek isterseniz sizlere Ali Baba Nargile Kafe'ye gitmenizi öneririm. Ali Baba çok meşhur bir mekan, özellikle nargilesi ile. Mekan aynı zamanda çok da otantik özelliklere sahip. Duvarlarında ise bir sürü ünlü ve devlet adamının mekanda çekilmiş fotoğraflarını görmek mümkün.

Fiyatlar açısından çok da uçuk kaçık bir listeye sahip olmasa da ısrarcı garsonlar arada rahatsız ediyor. "Çay içer misiniz?" ve "Bir şey ister misiniz?" soruları devamlı kulaklarınızda :) Ama nargilenin köz yenilemesi ise mükemmel. Resmen verdiğiniz paranın kat be kat karşılığını alıyorsunuz. Gerek tat gerek de süre bakımından nargilesi bugüne kadar gördüğüm en güzel nargile diyebilirim.
Mekan Tophane'de bulunuyor ve ulaşımı çok kolay. Zeytinburnu-Kabataş tramvay hattında bulunan Tophane durağında inip denize doğru yürürseniz karşınızda bulacaksınız Ali Baba'yı.
Sizlerden fikirlerinizi bekliyorum, eğer gidip nargilesini tadarsanız görüşlerinizi paylaşmayı unutmayın.
Bir haftasonu daha geldi ve herkes ne yapsak derdinde. Ben bir öneride bulunayım dedim sizler için. Haftasonunu maç izleyerek ve nargile içerek geçirmek isterseniz sizlere Ali Baba Nargile Kafe'ye gitmenizi öneririm. Ali Baba çok meşhur bir mekan, özellikle nargilesi ile. Mekan aynı zamanda çok da otantik özelliklere sahip. Duvarlarında ise bir sürü ünlü ve devlet adamının mekanda çekilmiş fotoğraflarını görmek mümkün.

Fiyatlar açısından çok da uçuk kaçık bir listeye sahip olmasa da ısrarcı garsonlar arada rahatsız ediyor. "Çay içer misiniz?" ve "Bir şey ister misiniz?" soruları devamlı kulaklarınızda :) Ama nargilenin köz yenilemesi ise mükemmel. Resmen verdiğiniz paranın kat be kat karşılığını alıyorsunuz. Gerek tat gerek de süre bakımından nargilesi bugüne kadar gördüğüm en güzel nargile diyebilirim.
Mekan Tophane'de bulunuyor ve ulaşımı çok kolay. Zeytinburnu-Kabataş tramvay hattında bulunan Tophane durağında inip denize doğru yürürseniz karşınızda bulacaksınız Ali Baba'yı.
Sizlerden fikirlerinizi bekliyorum, eğer gidip nargilesini tadarsanız görüşlerinizi paylaşmayı unutmayın.
Perşembe, Ocak 27, 2011
Maskeliler
Durma paylaş!
Bu aralar tüm gönderilerim tiyatro ile ilgili. Doğrusunu söylemek gerekirse bunun sebebi haftasonlarımı tiyatrolarda geçirmeyi tercih etmem. Bu seferki yazım Devlet Tiyatrosu ile ilgili değil. Hazır İstanbul'a gelmişken farklı seçenekleri değerlendirmek lazım dedim ve evime en yakın sahne olan İstanbul Şehir Tiyatroları'nın F. Reşat Nuri Sahnesi'ne "Maskeliler"i izlemek için gittim.

Oyunda Sedar Orçin, Levent Üzümcü ve Mehmet Gürhan rol almakta. "Maskeliler"in konusuna gelirsek, Filistinli üç erkek kardeşin, savaşın ortasında yaşadıkları hesaplaşma süreci diyebiliriz. Maskeliler ayrıca, savaşın, kardeşlik bağlarını bile koparan ezici baskısına, insanları nefret ve şiddet içinde birbirlerinden uzaklaştırmasına çok iyi bir örnek olarak ve ilk kez bir “karşı bakışla” işlenerek sahneleniyor.
Seyircinin kafasında bir sorgulama süreci başlatılabilecek kadar gerilimli, güncel ve politik bir oyun MASKELİLER..
Oyunda en çok ilgimi çeken sahnenin düzeniydi. Çok iyi bir dekor yapılmış, ayrıca sahnede yer alan canlı hayvanlar ise başka bir ilgi çekici noktaydı.

Birazda İBB Şehir Tiyatroalrı'nın kendi sitesinde yer alan açıklamalara bakalım:
Yıl 1990. Yer Filistin... İsrail tarafından işgal edilmiş Samarya'da bir köy. Özelinde İsrail-Filistin Savaşı'ndan hareketle, savaşların yarattığı kuşku, nefret ve şiddet toplumunda, bireylerin acıları, yok olan sevgileri, dostlukları. Hayatta kalabilmek için yapılan uzlaşmalar. Bu uzlaşmalar nerede son buluyor? İşbirlikçilik nerede başlıyor? Maskeliler, üç erkek kardeşin birbiriyle hesaplaştıkları savaş ortamında bir kardeşlik öyküsünü anlatıyor. Seyircinin kafasında bir sorgulama süreci başlatılabilecek kadar gerilimli, güncel ve politik bir oyun olan Maskeliler, temalarını Filistin gerçekliğinde, üstelik bir İsraillinin kaleminden aktarıyor.
Hepinize iyi seyirler diyorum ve "Maskeliler" ile ilgili görüşlerinizi bekliyorum...
Bu aralar tüm gönderilerim tiyatro ile ilgili. Doğrusunu söylemek gerekirse bunun sebebi haftasonlarımı tiyatrolarda geçirmeyi tercih etmem. Bu seferki yazım Devlet Tiyatrosu ile ilgili değil. Hazır İstanbul'a gelmişken farklı seçenekleri değerlendirmek lazım dedim ve evime en yakın sahne olan İstanbul Şehir Tiyatroları'nın F. Reşat Nuri Sahnesi'ne "Maskeliler"i izlemek için gittim.

Oyunda Sedar Orçin, Levent Üzümcü ve Mehmet Gürhan rol almakta. "Maskeliler"in konusuna gelirsek, Filistinli üç erkek kardeşin, savaşın ortasında yaşadıkları hesaplaşma süreci diyebiliriz. Maskeliler ayrıca, savaşın, kardeşlik bağlarını bile koparan ezici baskısına, insanları nefret ve şiddet içinde birbirlerinden uzaklaştırmasına çok iyi bir örnek olarak ve ilk kez bir “karşı bakışla” işlenerek sahneleniyor.
Seyircinin kafasında bir sorgulama süreci başlatılabilecek kadar gerilimli, güncel ve politik bir oyun MASKELİLER..
Oyunda en çok ilgimi çeken sahnenin düzeniydi. Çok iyi bir dekor yapılmış, ayrıca sahnede yer alan canlı hayvanlar ise başka bir ilgi çekici noktaydı.

Birazda İBB Şehir Tiyatroalrı'nın kendi sitesinde yer alan açıklamalara bakalım:
Yıl 1990. Yer Filistin... İsrail tarafından işgal edilmiş Samarya'da bir köy. Özelinde İsrail-Filistin Savaşı'ndan hareketle, savaşların yarattığı kuşku, nefret ve şiddet toplumunda, bireylerin acıları, yok olan sevgileri, dostlukları. Hayatta kalabilmek için yapılan uzlaşmalar. Bu uzlaşmalar nerede son buluyor? İşbirlikçilik nerede başlıyor? Maskeliler, üç erkek kardeşin birbiriyle hesaplaştıkları savaş ortamında bir kardeşlik öyküsünü anlatıyor. Seyircinin kafasında bir sorgulama süreci başlatılabilecek kadar gerilimli, güncel ve politik bir oyun olan Maskeliler, temalarını Filistin gerçekliğinde, üstelik bir İsraillinin kaleminden aktarıyor.
Hepinize iyi seyirler diyorum ve "Maskeliler" ile ilgili görüşlerinizi bekliyorum...
Pazar, Aralık 05, 2010
Kadın Sığınağı
Durma paylaş!
29 Ekim tatilinde ikinci DT maceram olarak Küçükçemece Cennet Kültür Merkezi'nde sahnelenen "Kadın Sığınağı"nı izleme fırsatı buldum ama bir türlü yazamadım. Resmen 1 aydan fazla bir zaman geçmiş ama yazayım yine de.
"Kadın Sığınağı" tamamen kadınlardan oluşan deneyimli bir kadrosuyla bizlere yabancı olmadığımız hikayeler anlatarak kimi zaman güldüren kimi zaman ise düşündüren bir oyun. Güçlü bir kadrosu var oyunun. En tanıdık isim "Kaynanalar"ın Döndü'sü Defne YALNIZ. Oyunda anlatılan hikayeler gazetelerin 3. sayfalarında her gün okuduğumuz haberler olduğundan seyirciyi de oyunun içine çekiyor.

Genel anlamda çok beğendiğim bir oyun oldu. Herkese tavsiye ederim. Bu arada değinmeden geçemeyeceğim; Cennet Kültür Merkezi yer açısından "ilginç" bir semtte bulunmasına rağmen iç mekan olarak çok tatmin edici durumda. Bugüne kadar gittiğim en iyi DT salonu diyebilirim hatta.

Şimdi sizleri oyunun profesyonel özetiyle başbaşa bırakıyorum.
Tiyatrolu günler...
Alıntıdır, orijinal yazıya buradan ulaşabilirsiniz...
Farklı nedenlerden, bir kadın sığınma evine toplanmış kadınların yaşamlarından kısa bir günün anlatıldığı bu oyun, gazetelerin 3. Sayfalarında okuduğumuz hayatları gözler önüne sererek, kadına yönelik şiddeti ve istismarı sorgulamaktadır.
29 Ekim tatilinde ikinci DT maceram olarak Küçükçemece Cennet Kültür Merkezi'nde sahnelenen "Kadın Sığınağı"nı izleme fırsatı buldum ama bir türlü yazamadım. Resmen 1 aydan fazla bir zaman geçmiş ama yazayım yine de."Kadın Sığınağı" tamamen kadınlardan oluşan deneyimli bir kadrosuyla bizlere yabancı olmadığımız hikayeler anlatarak kimi zaman güldüren kimi zaman ise düşündüren bir oyun. Güçlü bir kadrosu var oyunun. En tanıdık isim "Kaynanalar"ın Döndü'sü Defne YALNIZ. Oyunda anlatılan hikayeler gazetelerin 3. sayfalarında her gün okuduğumuz haberler olduğundan seyirciyi de oyunun içine çekiyor.

Genel anlamda çok beğendiğim bir oyun oldu. Herkese tavsiye ederim. Bu arada değinmeden geçemeyeceğim; Cennet Kültür Merkezi yer açısından "ilginç" bir semtte bulunmasına rağmen iç mekan olarak çok tatmin edici durumda. Bugüne kadar gittiğim en iyi DT salonu diyebilirim hatta.

Şimdi sizleri oyunun profesyonel özetiyle başbaşa bırakıyorum.
Tiyatrolu günler...
Alıntıdır, orijinal yazıya buradan ulaşabilirsiniz...
Farklı nedenlerden, bir kadın sığınma evine toplanmış kadınların yaşamlarından kısa bir günün anlatıldığı bu oyun, gazetelerin 3. Sayfalarında okuduğumuz hayatları gözler önüne sererek, kadına yönelik şiddeti ve istismarı sorgulamaktadır.
Etiketler:
Devlet Tiyatroları,
DTP,
İstanbul,
Küçükçekmece Cennet Kültür Merkezi
Pazar, Ekim 31, 2010
Zam tepkisi...
Durma paylaş!
Paylaşamadan geçemeyecektim; dünkü Radikal'de Cüneyt Özdemir'in Mehmet Şimşek'in yeni yapılan alkollü ürünlerdeki ÖTV artışına yorumlarına ilişkin yazısı ya da daha doğrusu notu çok hoşuma gitti. İşte o cümleler :
Mehmet Şimşek kendilerine ek gelir getirmese de sağlığımızı düşündüğü için içkiye % 30 zam yaptıklarını gülerek muştuladı. Haberi duyunca oturdum ağladım. Devletin vatandaşını bu kadar içten düşündüğü daha duygusal bir an olabilir mi! Eskiden zam yaparken bakanlar utanırdı. Şimdi ise dalgalarını geçiyorlar. Yoksa ciddi mi!? O zaman çek elini benim sağlığımın üzerinden devlet baba. Zamlarla sağlığımı koruyacaksan hiç koruma…
Cüneyt Özdemir
Paylaşamadan geçemeyecektim; dünkü Radikal'de Cüneyt Özdemir'in Mehmet Şimşek'in yeni yapılan alkollü ürünlerdeki ÖTV artışına yorumlarına ilişkin yazısı ya da daha doğrusu notu çok hoşuma gitti. İşte o cümleler :
Mehmet Şimşek kendilerine ek gelir getirmese de sağlığımızı düşündüğü için içkiye % 30 zam yaptıklarını gülerek muştuladı. Haberi duyunca oturdum ağladım. Devletin vatandaşını bu kadar içten düşündüğü daha duygusal bir an olabilir mi! Eskiden zam yaparken bakanlar utanırdı. Şimdi ise dalgalarını geçiyorlar. Yoksa ciddi mi!? O zaman çek elini benim sağlığımın üzerinden devlet baba. Zamlarla sağlığımı koruyacaksan hiç koruma…
Cüneyt Özdemir
Cumartesi, Ekim 23, 2010
DT ile yeniden...
Durma paylaş!
İzmir'de son günlerimi yaşarken vakit ayırabildiğim DT (Devlet Tiyatroları) ile birlikteliğim İstanbul'a yerleşmem ile birlikte yeniden başladı. İlk olarak geçen hafta Atlas Pasajı'ndaki İstanbul Küçük Sahne'de oynanan "Bedensiz Kadın" oyununa gitme fırsatı buldum.
İstanbul'daki ilk DT tecrübem oldu. Sahne eski ama sıcacıktı. Hem içiniz ısınıyor manasında hem de havasızlık manasında sıcaktı. İnternetten aldığım biletimi samimi bir görevliden teslim aldıktan sonra yerime geçtim ve oyunu izlemeye başladım. Dekorlar ve dekorların düzenlenişi daha ilk dakikadan beni çok etkiledi. Aslında oyunu senaryo olarak pek de etkili bulmuş olmasam da, Mate Matisic'in "Bedensiz Kadın"ı insanın aklına hiç düşünmediği soruları getirtebiliyor. Oyunda yüzeysel olarak değinecek olursam, bir askerin yaptığı hatalarla bu dünyadan göçmeden önce baş etmeye çalışması ve kendini Tanrı'ya affettirme çabaları konu alınmış. Aşağıda daha geniş bir özeti bulabilirsiniz.
Ne yazık ki oyunla ilgili gerek DT'nin kendi sitesi gerekse internet üzerinde detaylı bir bilgi bulmak güç. Bu yüzden resim koyamadım zaten. Nedense oyundan çıkarken de aklıma bir broşür alıp size bir kaç not düşebilme fırsatını yakalamak gelmedi. ( Bunda içerisinin havasızlığından kurtulmak için koşa koşa kendimi İstiklal'e atmam en büyük sebep herhalde :> )
Oyunda beni en çok etkileyen kısım çözüm kısmıydı. Herkesin sonuna kadar izleyip görmesi gereken bir oyun sergilendi çözümde. Ayrıca sahne arkası ekibin performansı da görülmeye değerdi.
Bu kadar tüyo ve bilgiden sonra sizleri oyunun gitmeden önce okuduğum tek yorumla baş başa bırakıyorum. Eğer sizde "Bedensiz Kadın"a gitmek isterseniz biletinizi buradan da alabilirsiniz.
Tiyatrolu günler...
Alıntıdır, orijinal yazıya buradan ulaşabilirsiniz...
Ülkemizde yeni yeni tanınmaya başlayan Hırvat tiyatrosu yazarlarından Mate Matisic’in Bosna savaşının ardından kaleme aldığı ilginç bir oyunu. Orta yaşlı bir fahişe, emekli bir asker ile temizlenmek istenen vicdan azapları ve korkunç savaş suçlarıyla lekelenmiş bir beden. Komedi ve dramın iç içe geçtiği oyun, Hırvat tarafından olaya bakmasına rağmen, savaşta hiçbir tarafın yeterince temiz olmadığını da gözler önüne sermektedir
İzmir'de son günlerimi yaşarken vakit ayırabildiğim DT (Devlet Tiyatroları) ile birlikteliğim İstanbul'a yerleşmem ile birlikte yeniden başladı. İlk olarak geçen hafta Atlas Pasajı'ndaki İstanbul Küçük Sahne'de oynanan "Bedensiz Kadın" oyununa gitme fırsatı buldum.İstanbul'daki ilk DT tecrübem oldu. Sahne eski ama sıcacıktı. Hem içiniz ısınıyor manasında hem de havasızlık manasında sıcaktı. İnternetten aldığım biletimi samimi bir görevliden teslim aldıktan sonra yerime geçtim ve oyunu izlemeye başladım. Dekorlar ve dekorların düzenlenişi daha ilk dakikadan beni çok etkiledi. Aslında oyunu senaryo olarak pek de etkili bulmuş olmasam da, Mate Matisic'in "Bedensiz Kadın"ı insanın aklına hiç düşünmediği soruları getirtebiliyor. Oyunda yüzeysel olarak değinecek olursam, bir askerin yaptığı hatalarla bu dünyadan göçmeden önce baş etmeye çalışması ve kendini Tanrı'ya affettirme çabaları konu alınmış. Aşağıda daha geniş bir özeti bulabilirsiniz.
Ne yazık ki oyunla ilgili gerek DT'nin kendi sitesi gerekse internet üzerinde detaylı bir bilgi bulmak güç. Bu yüzden resim koyamadım zaten. Nedense oyundan çıkarken de aklıma bir broşür alıp size bir kaç not düşebilme fırsatını yakalamak gelmedi. ( Bunda içerisinin havasızlığından kurtulmak için koşa koşa kendimi İstiklal'e atmam en büyük sebep herhalde :> )
Oyunda beni en çok etkileyen kısım çözüm kısmıydı. Herkesin sonuna kadar izleyip görmesi gereken bir oyun sergilendi çözümde. Ayrıca sahne arkası ekibin performansı da görülmeye değerdi.
Bu kadar tüyo ve bilgiden sonra sizleri oyunun gitmeden önce okuduğum tek yorumla baş başa bırakıyorum. Eğer sizde "Bedensiz Kadın"a gitmek isterseniz biletinizi buradan da alabilirsiniz.
Tiyatrolu günler...
Alıntıdır, orijinal yazıya buradan ulaşabilirsiniz...
Ülkemizde yeni yeni tanınmaya başlayan Hırvat tiyatrosu yazarlarından Mate Matisic’in Bosna savaşının ardından kaleme aldığı ilginç bir oyunu. Orta yaşlı bir fahişe, emekli bir asker ile temizlenmek istenen vicdan azapları ve korkunç savaş suçlarıyla lekelenmiş bir beden. Komedi ve dramın iç içe geçtiği oyun, Hırvat tarafından olaya bakmasına rağmen, savaşta hiçbir tarafın yeterince temiz olmadığını da gözler önüne sermektedir
Pazar, Nisan 18, 2010
"Tweetle" raflarda :P
Bu aralar Twitter hayatımıza her alanda girdi. Ben de dahil birçok arkadaşım güzel bir mikroblog uygulaması olan twiter'dan sosyal durumlarını paylaşıyorlar. Bu durumu farkeden bir İngiliz girişimci ilginç bir icada imza attı. İcada, İngilizce su ısıtıcısı anlamına gelen, "Kettle" kelimesi üzerinde yapılan kelime oyunuyla "Tweetle" adı verildi. Tweetle, suyu kaynattığı zaman twitter’a mesaj gönderiyor, takipçilerine ne kadar enerji harcandığını bildiriyor. İyi Pazaralar, A.

İcad fazla takipçiye sahip olamayacak gibi gözükse de, imalatçıların 75£'a mal olan ürünün üretimi için rekabet ettiğini belirtti. Plastikten üretilen Tweetle’ın tabanında internet bağlantısı için modül var. Cihazda bağlantıyı sağlayan bir program bulunuyor. Aynı konseptin mutfak aletlerinde kullanılabileceği düşünülüyor.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)